Nemogućnost ili vrlo teško postizanje orgazma utječe na sliku vlastitoga tijela, samopoštovanje ili zadovoljstvo u odnosima s drugima. Razlog može biti zdravstveni, traumatski, loše raspoloženje….
Poremećaj orgazma kod žena karakterizira trajno ili ponavljajuće odlaganje, ili nedostatak orgazma koji bi se normalno trebao javiti u fazi spolnoga uzbuđenja. Dijagnoza se treba temeljiti na kliničkoj prosudbi da je ženina nesposobnost doživljavanja orgazma manja od one koja se očekuje s obzirom na dob, seksualno iskustvo i primjerenost seksualnih podražaja.
Poremećaj orgazma može utjecati na sliku o vlastitom tijelu, samopoštovanje ili zadovoljstvo u odnosima s drugima. Poremećaj orgazma kod žena je češće primaran nego stečen. Jednom kad žena nauči postići orgazam neuobičajeno je da izgubi tu sposobnost, osim u slučaju slabih seksualnih veza, problema u odnosima, traumatskog iskustva (npr. silovanje), poremećaja raspoloženja ili općeg zdravstvenog stanja.
Poremećaj orgazma kod muškaraca karakterizira trajno ili ponavljano odlaganje, ili odsutnost orgazma koji bi normalno trebao uslijediti u stadiju seksualne uzbuđenosti.
U najučestalijem obliku poremećaja orgazma osoba ne može postići orgazam za vrijeme snošaja, iako može ejakulirati u slučaju partnerovog manualnog ili oralnog podraživanja. Neki mogu ejakulirati samo za vrijeme samozadovoljavanja. Mnogi muškarci opisuju osjećaj uzbuđenosti na početku snošaja, ali guranje penisa postaje više dosadna obaveza, nego zadovoljstvo.
Prijevremena ejakulacija je trajno ili ponavljajuće započinjanje orgazma i ejakulacije nakon neznatnog seksualnog podraživanja, ili vrlo brzo nakon uvlačenja penisa i prije nego što to osoba želi. Kod pojave prijevremene ejakulacije moraju se uzeti u obzir čimbenici kao što su dob, novi seksualni partner, donedavna seksualna aktivnost.
Većina muškaraca s ovim poremećajem može odgađati orgazam tijekom samozadovoljavanja mnogo duže nego tijekom snošaja. Obično se prijevremena ejakulacija vidi u mlađih muškaraca kada se početak javi nakon razdoblja odgovarajućeg seksualnog djelovanja. Okolnosti su obično smanjena učestalost seksualne aktivnosti, snažno izražena anksioznost s novim partnerom.
Liječenje
Ranije je najčešće korišten tretman seksualnih poremećaja bio individualna psihoterapija. Danas je češća dualna seksualna terapija Master i Johnson, gdje je naglasak na partnerskoj terapiji, razmatra se cjelokupni partnerski odnos, diskutira se o psihološkim i fiziološkim aspektima seksualnog funkcioniranja, sugeriraju se specifične seksualne aktivnosti koje par treba pokušavati kod kuće.
Terapija ima bihevioralne osnove, rade se vježbe tzv. senzitivnog fokusa, par se uči postići zadovoljstvo i smanjiti napetost i bez penetracije u početku. Naglašava se važnost verbalne, a i seksualne komunikacije, podučava se stimulativnim tehnikama prije samog seksualnog sjedinjenja. Za pojedine poremećaje koriste se specifične tehnike. Grupna terapija koristi se da istraži intrapsihičke i interpersonalne probleme u pacijenata sa seksualnim poremećajima. Terapijska grupa daje jaku podršku pacijentu koji se osjeća posramljen, napet i kriv zbog određenog seksualnog problema.
Leonid Gruesky, foto Pixabay
