Bio je to tek početak velikih osvajanja. Godinu dana kasnije, Sulejmanova vojska napada Rodos, otok koji je, kao istureni bastion kršćanske Evrope, Osmanlijama dugo bio trn u oku. Njegovim osvajanjem osigurana je turska hegemonija u istočnom Sredozemlju. Idući korak bilo je gušenje pobune u Egiptu, a godine 1526., nakon bitke na Mohačkom polju, Ugarska je nestala s političke scene kao nezavisna država. Tri godine kasnije, Sulejman poduzima veliki pohod na Beč. Čitav život sanjao je o osvajanju grada koji je nazivao “Zlatnom jabukom”. Tokom pohoda, Habzburgovcima je oduzet Budim, tadašnja prestonica Ugarske, i predan vazalnom vladaru Ivanu Zapolji. Zbog žestokog otpora Habzburgovaca, opsadi Beča ipak nije bio suđen uspeh. Sulejman je doživeo svoj prvi poraz.
U prvim godinama vladavine, Sulejman je sa svojom konkubinom Mahidevran, Čerkeskinjom poznatom pod nadimkom Gulbahar odnosno “Proljetna ruža”, dobio tri sina i kćer. Kao pravi izdanak svoje loze, u kojoj je višeženstvo bilo u funkciji osiguravanja potomstva i opstanka dinastije a ne seksualnog uživanja, i on se prepuštao čarima najlepših devojaka u svom haremu. Ipak, činjenica da je s Mahidevran imao više potomaka, suprotno pravilu “jedna konkubina-jedan sin” koje je vjekovima vladalo na osmanskom dvoru.
Kad se pobjedonosno vraćao s beogradskog ratišta, Sulejman prima vijest da je epidemija u prijestolnici odnela živote njegovo troje dece. Preživeo je samo jedan sin, Mustafa, u to vreme šestogodišnji dečak. Vrativši se u Istambul, Sulejman zatiče Mahidevran neutješnu. I negdje baš u to vrijeme, zapaža robinju sitne građe i jarko crvene kose, čiji je smijeh odjekivao haremskim odajama. Bila je to žena koja će odigrati presudnu ulogu u sultanovu životu, ali i u sudbini Osmanskog Carstva, ona koju će Istok nazivati Hurem a Zapad Rokselanom. Žena koja će prevaliti nevjerovatan put od robinje do carice.
Pravim imenom Aleksandra Lisovska, rođena je u tadašnjoj Poljskoj Litvaniji (Ruteniji), poznatoj i kao Crvena Rusija. Kćeri pravoslavnog svećenika bio je namenjen ugodan život, sve dok joj krimski Tatari nisu pobili porodicu a nju odveli na pijacu robova u Istanbul. Onde je, s nepunih 15 godina, kupljena za carski harem. Suvremenici svjedoče da djevojka nije bila naročito ljepa, ali je sultanu u teškim trenucima nakon smrti djece godila njena zarazna vedrina, kao i ljubavničko umijeće. Mahidevran je pala u zaborav, a nova miljenica dobila je ime Hurem, što znači “Vesela”. S njom će započeti nova epoha osmanlijske povijesti, koju će stručnjaci nazvati “sultanatom žena”. Korak po korak, Hurem je gradila svoj položaj. U narednih deset godina, Sulejmanu će roditi petoricu sinova – Mehmeda, Selima, Abdulaha, Bajazida i Džihangira – te kćer Mihrimah.
Nakon što Mahidevran odlazi u Manisu, kao pratnja sinu Mustafi koji onde postaje namesnik, Hurem je isposlovala da se carski harem prebaci u Topkapi. Borbena, lukava, vješta u manipuliranju ljudima, umiljata kao jagnje i opasna kao vuk, radikalno je izmjenila pravila igre na dvoru. Ona je prva majka jednog princa koja ne odlazi sa svojim sinom kada on biva postavljen za namjesnika u provinciji – izborila se da ostane u prestonici, pored Sulejmana. To joj je pružilo mogućnost da sultanu bude ne samo oslonac nego i glavni savjetodavac, kao i osoba od povjerenja koja ga je izvještavala o svim značajnim događajima za vrijeme njegove odsutnosti s dvora. Nadalje, na sebe je preuzela dio državnih poslova, poput vođenja diplomatske prepiske u sultanovo ime (smatra se da je mir koji je vladao između Poljske i Osmanskog Carstva u Sulejmanovo vrijeme dijelom rezultat njene stalne korespondencije s poljskim kraljem Žigmundom I).
H.B., Foto: X
