Trovanje kao metoda likvidacije svojih neprijatelja, bili oni članovi opozicije ili unutarnji pobunjenici nije ništa novo; još su rimski carevi običavali trovati svoje neprijatelje, ali nismo navikli da ta metoda bude dio suvremenih obračuna sa neprijateljima.
Ipak, sovjetske metode preslikale su se na Rusku Federaciju čijem režimu trovanje nije ništa novo.
Tema se ponovno aktualizirala nakon što je nezavisna istraga čak 5 europskih zemalja pokazala da je Aleksej Navaljni, dugogodišnji Putinov opozicionar i zatvorenik u sibirskoj koloniji ubijen otrovom ekvadorske žabe. Iako je bio zatvoren u arktičkom zatvoru, Putinu je predstavljao prijetnju te je – po mnogima najbrutalniji diktator 21. stoljeća posegnuo za otrovom još poznatim kao epibatidin. Da dočaramo koliko je opasan taj otrov za kojim poseže ruska federacija, dovoljno je reći da je 200 puta jači od morfija te paralizira dišne mišiće, uzrokujući gušenje žrtve.
Ruska država potpisuje se raznim otrovima, kod kuće i u inozemstvu; tako je drugi opozicionar Aleksandar Litvinenko popio čaj od radioaktivnog polonija, a nedužna žena u Britaniji stradala je od vojnog nervnog agensa na kvaki namijenjenog drugom ruskom protivniku vlasti, Sergeju Skripalju. Javnosti je možda najpoznatiji baš taj otrov, novičok, kojim je Navaljni napadnut prvi put ali je preživio zbog brze intervencije.
Dokumentarac u izradi #60MinutesAustralia istražuje da li je Valdimir Putin mastermind iza svjetske globalne mreže trovanja. Ovo su samo najpoznatiji slučajevi, ali svi su prepoznatljivi znakovi brutalnog režima te poruka da se ti otrovi mogu proizvesti u državnom nuklearnom reaktoru.
Na meti su i prozapadni kandidati drugih država, kao Viktor Juščenko, čije unakaženo lice nosi trajni potpis ruskih metoda budući da je na večeri s čelnicima ukrajinske sigurnosne službe otrovan moćnim otrovom dioksinom. Nisu svi otrovi toliko poznati, tako je ruski biznismen Aleksandar Perepilični otrovan gelsemijumom, rijetkom biljkom poznatom i kao „trava slomljenog srca“. otrovi su često tako egzotični da forenzičarima treba dugo da otkriju uzrok trovanja.
Zapanjujuće je da KGB agenti uopće ne pokušavaju skrivati tragove svojim trovanja, tako su u slučaju trovanja Litvinenka ostavili tragove diljem Londona koji su istražiteljima pomogli da im uđu u trag. Čini se kao da Ruska Federacija namjerno želi zastrašiti sve ono koje smatra protivnicima da bi povećala razinu straha i terora među svima koji se usude suprotstaviti režimu.
Autor: Katarina Baričić, prof., foto: Facebook
